Michel Delpech – in heaven

Deze post is 1461 keer bekeken.

French Singer Michel DelpechJean-Michel Delpech (26 januari 1946 – 2 januari 2016) was een Franse chansonnier, romanschrijver en acteur. Als artiest noemde hij zich eenvoudigweg Michel Delpech. Geboren in een Parijse voorstad in een welgestelde familie had hij een gelukkige jeugd; zijn vader bezat een klein bedrijf. Op de middelbare school vormde hij, beïnvloed door de grote chansonniers van zijn tijd als Luis Mariano, Charles Aznavour en Gilbert Bécaud, met klasgenoten een klein orkestje. Verder studerend aan de Petit Conservatoire de Mireille, waar ook Yves Duteil en Françoise Hardy waren ontdekt, maakte hij zijn eerste single, Anatole in 1963. Hij ontmoet er Roland Vincent, die zijn vaste componist wordt. Michels eerste hit Chez Laurette komt het jaar erop uit de musical Copains-Clopant’waarin hij meespeelt. In 1966 verschijnt Inventaire 66, terwijl hij in het voorprogramma van Leny Escudero optreedt. Als Jacques Brel in 1967 in de Parijse muziekschouwburg Olympia een serie afscheidsoptredens geeft, verzorgt Delpech het voorprogramma. Johnny Stark, de impresario van Mireille Mathieu, besluit hem daarna te begeleiden; Michel toert alssupporting act mee met Mireille, tot in de VS en de USSR aan toe. In 1968 wint hij de Franse Grand Prix du Disque met Il y a des jours où on ferait mieux de rester au lit. In 1969 componeerde hij het hippielied Wight is Wight in het Frans over het Britse Isle of Wight Festival van die zomer. Het werd een flinke hit in Frankrijk en Sandie Shawcoverde het nummer het jaar daarop. In 1970 betreurt hij het uiteengaan van The Beatles in de song Et Paul chantait Yesterday, brengt het album Un coup de pied dans la montagne uit en breekt hij met Johnny Stark. In 1971 scoorde Delpech een Europese hit met Pour un flirt; zelfs in Groot-Brittannië haalde het de hitparades. Met Roland Vincent verbreekt hij het jaar erop de samenwerking. Verdere chansons van hem waren Que Marianne était jolie (1972) en Les divorcés (1974), Le Chasseur(1974), La maison est en ruine (1974) (in België en Nederland ook bekend van de Nederlandse cover door Conny Vandenbos, met als titel ‘In Den Haag is een laan’) en Le Loir-et-Cher (1977). In de jaren erna wijdde Delpech zich voornamelijk aan het componeren en tekstschrijven. Platen met oud materiaal komen uit, maar optredens doet hij niet. Een comeback vond plaats in 1983 met de single Animaux, animaux en zijn succesvolle album Loin d’ici in 1985, in 1989 gevolgd door J’étais un ange. In 1992 verenigde hij zich opnieuw met Roland Vincent en maken ze samen het album Les Voix du Brésil. Daarna nam Delpech een vijfjarig sabbatical. Vanaf 1997 was Delpech bijzonder productief. J’étais un ange is wederom de titel van een album in 2000 dat een tournee inluidt met muzikale vrienden als Alain Chamfort, Charlélie Couture, Claude Nougaro, Marc Lavoine en Pierre Richard en leveren inspiratie op voor het album Comme vous (2004) en het live-album Ce lundi-là au Bataclan (2004). In 2006 verscheen er zelfs een album bestaande uit 5 cd’s Delpech Inventaires, gevolgd door Michel Delpech &…, waarop Delpech zijn repertoire ten gehore brengt met oude en nieuw muzikale genoten als Bénabar, Francis Cabrel, Alain Souchon, Cali, Laurent Voulzy, Julien Clerc en Clarika. In 2008 verscheen een live-dvd, Live au Grand Rex, die alom geprezen wordt als een uitstekende liveregistratie. Delpech vocht 3 jaar tegen keelkanker waaraan hij op 2 januari 2016 overleed op 69-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Cimetière du Père-Lachaise.

Deel dit item met je vrienden

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on print
Print