Timi Yuro – in heaven

Rosemary Timothy Yuro (4 augustus 1940 – 30 maart 2004) was een Amerikaanse zangeres en songwriter. Rosemary Yuro werd geboren in Chicago, Illinois, Verenigde Staten, in 1940, in een Italiaans-Amerikaanse familie. Tegen de tijd van haar geboorte gebruikte de familie echter de spelling Yuro. In 1952 verhuisde de jonge Rosemary met haar familie naar Los Angeles, waar ze zong in het Italiaanse restaurant van haar ouders en, ondanks hun tegenstand, in lokale nachtclubs voordat ze de aandacht en het oor van talentenscout Sonny Knight ving. Tekende bij Liberty Records in 1959, had ze een Amerikaanse Billboard No. 4 single in 1961 met “Hurt”, een R &B ballad. Later dat jaar nam ze op als duo met Johnnie Ray. Ze bracht nog enkele kleine hits in kaart, waaronder “Smile” (nr. 42). In 1962 produceerden Bob Johnston en Otis Yuro’s single “What’s a Matter Baby (Is It Hurting You?)”. Haar single “The Love of a Boy” bereikte nummer 44 in 1962. In het volgende jaar bracht Liberty Make the World Go Away uit, een album met country- en bluesstandaarden. De zangeres op haar vocale hoogtepunt, deze opname bevat de hittitelsong “Permanently Lonely”, “I’m Movin’ On”. Yuro stond ook bekend om soulvolle bewerkingen van populaire Amerikaanse normen, zoals “Let Me Call You Sweetheart”, “Smile”, “I Apologize”. Ze toerde door Europa in 1963 en verscheen in de Britse tv-show Ready Steady Go!In 1964 was Yuro verhuisd naar Mercury Records, maar haar eerste plaat voor het label, “You Can Have Him”, kwam nog maar net in de hitlijst en was haar laatste hit. Toch was haar album The Amazing Timi Yuro een artistiek succes. Latere platen waren niet succesvol, “Can’t Stop Running Away”, later werd het populair in Noordelijke soulcircuit van het Verenigd Koninkrijk. In de jaren 1960 maakte Yuro twee tv-optredens in The Ed Sullivan Show en te gast in American BandstandWhere the Action Is, The Lloyd Thaxton Show. In 1967 verscheen ze in een zwart-witfilm in de Filippijnen als gastster in Buhay Marino (“Life of a Sailor“). Daarvoor verscheen Yuro ook als gast in het tv-programma Student Canteen. In die tijd was de zangeres erg populair in de Filipijnen. Ze tekende opnieuw voor Liberty Records in 1968 en nam op in Londen. Tegen het einde van de jaren 1960 had Yuro opgetreden in zalen van Londen tot Las Vegas. In 1965 en 1968 zong ze op het Sanremo Music Festival, de populairste muziekwedstrijd van Italië. Haar carrière verloor echter zijn vroege momentum en ze stopte helemaal met de muziek business na haar huwelijk in 1969. In 1981 probeerde Yuro een comeback te maken in Nederland. Ze nam een versie van “Hurt” opnieuw op die nummer 5 bereikte in de Nederlandse hitlijsten. Ze tekende ook bij het Nederlandse platenlabel Dureco om een nieuw album op te nemen, All Alone Am I; het ging naar nummer 1 in de Nederlandse album charts en werd uiteindelijk gecertificeerd als een gouden plaat. Met deze successen verhuisde Yuro naar Nederland en ging verder met een reeks hitsingles en albums. Nadat haar platenverkoop daar in het midden van de jaren 1980 begon te dalen, keerde Yuro terug naar de Verenigde Staten. Haar laatste opname was het vinylalbum Today, dat in 1982 werd uitgebracht door Ariola en geproduceerd door haar oude vriend en medewerker Willie Nelson. In 1990 werd de schijf opnieuw uitgebracht als cd, geremasterd en geremixt door Yuro zelf op haar eigen label Timi en getiteld Timi Yuro Sings Willie Nelson. Ze werd gediagnosticeerd met keelkanker in de jaren 1990 en stierf op 63-jarige leeftijd in 2004 in Las Vegas, Nevada. 



This post has been seen 125 times.

Deel dit item met je vrienden

WhatsApp
Facebook
Twitter
LinkedIn
Print