Lois Maureen Stapleton (21 juni 1925 – 13 maart 2006) was een Amerikaans actrice. Stapleton werd geboren in Troy, New York, als dochter van John P. Stapleton en Irene Walsh, en groeide op in een streng Iers-Amerikaans katholiek gezin. Haar vader was alcoholist en haar ouders scheidden tijdens haar jeugd. Stapleton verhuisde op 18-jarige leeftijd naar New York City en werkte als verkoopster, hotelbediende en modelleerde om de rekeningen te betalen, onder meer voor kunstenaar Raphael Soyer. Stapleton maakte haar debuut op Broadway in 1946 in The Playboy of the Western World en won in 1951 de Tony Award voor beste actrice in een toneelstuk voor The Rose Tattoo en in 1971 de Tony Award voor beste actrice in een toneelstuk voor The Gingerbread Lady. Stapleton’s filmcarrière, hoewel beperkt, bracht haar onmiddellijk succes, met haar debuut in Lonelyhearts (1958), Bye Bye Birdie (1963), Airport (1970), Interiors (1978), Reds (1981), Johnny Dangerously (1984), Cocoon (1985), Cocoon: The Return (1988). Stapleton’s eerste echtgenoot was Max Allentuck, general manager van de producent Kermit Bloomgarden, en haar tweede was toneelschrijver David Rayfiel, van wie ze in 1966 scheidde. Ze had een zoon, en een dochter, bij haar eerste man. Stapleton leed jarenlang aan angst en alcoholisme. Stapleton, een levenslange zware roker, stierf in 2006 op de leeftijd van 80 jaar in haar huis in Lenox, Massachusetts, aan chronische obstructieve longziekte.