Lee Van Cleef

Deze post is 1429 keer bekeken.

Lee Van Cleef Lee Van Cleef1 Clarence Leroy (Lee) Van Cleef jr. (Somerville (New Jersey), 9 januari 1925 – Oxnard (Californië), 16 december 1989) was een Amerikaans acteur die vooral in westerns te zien was. Door zijn lange, magere postuur en zijn karakteristieke gezicht speelde hij vaak duistere mysterieuze personages. Vaak werd hij gecast als slechterik of antiheld. Van Cleef werd geboren op 9 januari 1925 in Somerville, New Jersey, de zoon van Marion Levinia (née Van Fleet) en Clarence LeRoy Van Cleef. Op de leeftijd van 17, behaalde hij zijn middelbare school diploma in het begin van zijn laatste jaar om dienst te nemen in de United States Navy in september 1942. Na een basisopleiding en bijscholing op het Naval Fleet Sound School, werd hij toegewezen aan een onderzeeër chaser en vervolgens naar een mijnenveger, USS Incredible, waar hij had gewerkt als sonarman. Tegen de tijd van zijn ontslag maart 1946, had hij de rang van Sonarman First Class (SO1) bereikt, en verdiende zijn mijnenveger patch. Hij werd bekroond met de Bronze Star en de Good Conduct Medal. Uit hoofde van zijn implementaties Van Cleef ook gekwalificeerd voor het Europees-Afrikaans-Midden-Oosten Campaign Medal, Aziatisch-Pacifische Medaille van de Campagne en Amerikaanse Medaille van de Campagne en de Tweede Wereldoorlog Victory Medal.  Lee van Cleef kreeg interesse in het acteerwerk en verhuisde naar Hollywood om daar in films te gaan spelen. In 1953 had hij zijn eerste rol als een van de drie bandieten die Gary Cooper staan op te wachten in de westernklassieker High Noon. Deze film was meteen een enorm succes en wordt nu beschouwd als een van de beste westerns ooit gemaakt. Helaas voor Van Cleef zorgde de film niet voor zijn grote doorbraak. De daarop volgende jaren verliepen zeer moeizaam: hij sleepte zich voort van auditie naar auditie, werd telkens weer afgewezen en moest genoegen nemen met kleine bijrolletjes in B-films. Alleen in 1963 had hij een noemenswaardige bijrol in de westernklassieker The Man Who Shot Liberty Valance. Deze film van John Ford, met sterren als John Wayne, James Stewart en Lee Marvin in de hoofdrollen, was een groot succes maar zorgde niet voor een grote doorbraak. Midden jaren 60 had hij bijna zijn acteercarrière opgegeven totdat hij op een avond een telefoontje vanuit Italië kreeg: er werd gevraagd of hij auditie wilde voor een Italiaanse film. Deze film was For a Few Dollars More en de regisseur was Sergio Leone. Leone had in de jaren 50 meegeholpen met de opnames van High Noon en was Lee van Cleef altijd blijven onthouden. Aanvankelijk had Leone filmster Lee Marvin voor de hoofdrol in gedachten, maar toen deze te veel geld vroeg moest Leone op zoek gaan naar een goedkopere en dus onbekendLee Van Cleef4ere acteur. For A Few Dollars More werd een wereldwijd succes en maakte hem in een klap wereldberoemd. In de daaropvolgende jaren speelde Van Cleef in de ene spaghettiwestern na de andere. Hij maakte soms wel 4 films per jaar. Van Cleef speelde eigenlijk altijd hetzelfde soort rol: een sluwe, mysterieuze, koele en berekenende revolverheld. Vaak was zijn personage door de wol geverfd en werd dit personage gekoppeld aan een minder ervaren personage. Nadat de spaghettiwestern in de jaren 70 uit de gratie raakte, was dit voor Van Cleef geen probleem: hij verlegde zijn werkveld naar actie-, oorlogs- en gangsterfilms. Sporadisch dook hij ook in horror- en sciencefictionfilms op. Vrijwel altijd waren deze films van Europese en dan vaak Italiaanse makelij. Van Cleef werd het beroemdst door zijn rollen in spaghettiwesterns. Zo speelde hij met Clint Eastwood in For a Few Dollars More (1965) en The Good, the Bad and the Ugly (1966). Ook was hij te zien in The Big Gundown (1967), Death Rides a Horse (1968) en Sabata (1970). In 1982 speelde hij zijn laatste grote rol in de sciencefictioncultfilm Escape from New York. De regisseur van deze film, John Carpenter, had hem speciaal gevraagd omdat hij een fan van spaghettiwesterns was. De laatste jaren speelde Van Cleef in de tv-serie The Master, waarin hij een ninjameester speelde. In 1989 speelde hij zijn laatste rol in Speed Zone. Van Cleef was een zeldzaam geval van bekende personen metterdaad heterochromatine ogen (dat wil zeggen, de ogen van twee verschillende kleuren). Van Cleef was drie keer getrouwd. Hij en zijn eerste vrouw, Patsy Ruth, waren getrouwd van 1943 tot hun scheiding in 1960. Later dat jaar trouwde hij met zijn tweede vrouw, Joan Drane. Hij en Drane scheidde in 1974. Twee jaar later trouwde hij met zijn derde vrouw, Barbara Havelone, met wie hij bleef getrouwd tot aan zijn dood in 1989. Hij had vier kinderen. Ondanks het lijden van hart en vaatziekten uit de late jaren 1970 en het hebben van een pacemaker in de vroege jaren 1980 is geïnstalleerd, Van Cleef bleef werken in films tot zijn dood op 16 december 1989, op de leeftijd van 64 jaar. Hij was ingestort in zijn huis in Oxnard, Californië, aan een hartaanval. Keelkanker werd vermeld als een secundaire doodsoorzaak. Van Cleef is begraven bij de Forest Lawn Memorial Park Cemetery, Hollywood Hills, Californië, met een inscriptie op zijn grafsteen verwijzend naar zijn vele “zware” rollen: BEST OF THE BAD.

Deel dit item met je vrienden

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on print
Print