Johnny Hallyday – in heaven

Deze post is 733 keer bekeken.

Jean-Philippe Léo Smet (15 juni 1943 – 5 december 2017), beter bekend onder zijn artiestennaam Johnny Hallyday (was een Franse rock and roll en popzanger en acteur, in Frankrijk gecrediteerd voor het importeren van rock and roll daar. Jean-Philippe Smet werd geboren in Parijs op 15 juni 1943 van een Belgische vader, Léon Smet, en een Franse moeder, Huguette Eugénie Pierrette Clerc. Léon Smet, die als uitvoerder van een nachtclub werkte, verliet zijn vrouw en zoon enkele maanden later. Huguette Clerc begon toen aan een modelcarrière, waardoor ze weinig tijd had om voor haar zoon te zorgen. Hallyday groeide op met zijn tante, Hélène Mar, en nam zijn artiestennaam over van een neef uit Oklahoma die optrad als Lee Halliday. Het laatste Smet genaamd “Johnny” en werd een vaderfiguur, hij introduceerde hem op Amerikaanse muziek. Onder invloed van Elvis Presley in de jaren 50 begon hij muziek te maken. Hij koos voluit voor de Engels klinkende artieste naam Johnny Halliday, die voortkwam omdat zijn nicht op dat ogenblik een relatie had met een zekere Lee Halliday. In 1960 ontving hij zijn eerste platencontract en verscheen zijn eerste single Souvenirs, souvenirs en daarop volgend zijn eerste album Hello Johnny. In Frankrijk van begin jaren 60 bouwde hij een reputatie op van wilde rock-‘n-rollzanger en werd razend populair. In 1960 liep één van zijn concerten in Parijs zo uit de hand dat er gedurende enkele maanden een rockverbod van kracht was in de Franse hoofdstad. Hallyday vertrok tussen 1962 en 1963 naar Amerika voor nieuwe opnames. Hij verbleef in Nashville, waar hij in 1962 zijn album Sings America’s Rockin’ Hits uitbracht, bestaande uit covers van Amerikaanse liederen en het nummer Hold Back the Sun, een Engelstalige versie van zijn eerdere nummer 1-hit Retiens la nuit. In mei 1962 nam hij het album Nashville session 62 op, waarvan een aantal liedjes los werd uitgebracht als single voor de Britse en Amerikaanse markt. Het totale werk werd echter pas verenigd en uitgebracht op één album in 1990. In november 1963 stelde Hallyday de rockgroep Joey and the Showmen samen, bestaande uit onder meer gitarist Joey Gréco en drummer Bobbie Clarke, met wie hij tot mei 1964 rondtoerde door Frankrijk en de Verenigde Staten. In 1963 scoorde hij met de ballade Tes tendres années, een vertaling van Tender Years van de countryzanger George Jones, dat in Frankrijk zijn vierde nummer 1 werd. Het liedje kwam ook bovenaan in de Nederlandse hitparade en behoorde met Pour moi la vie va commencer zijn grootste successen in de Lage landen; beiden waren nummer één in de wekelijkse hitparade van Platennieuws en de Tijd voor Teenagers Top 10, voorlopers van de huidige Nederlandse Top 40. In zijn thuisland bleef hij ook nadien ongekend populair en is hij (uitverkochte) concerten op poppodia en in voetbalstadions blijven geven. Hallyday toerde verschillende keren de wereld rond. Hallyday werd voor de eerste keer opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen op 8 mei 1964. Het leger profiteerde van zijn aanwezigheid om korte propaganda films te maken die bestemd waren voor de jeugd evenals enkele tv-programma’s die vanuit de kazerne werden opgenomen. Hallyday kreeg tijdens de militaire dienst toestemming muziekopnames te blijven maken, onder de voorwaarde dat hij zou poseren in militair uniform op de albumhoezen. Op 26 oktober 1965 bracht hij Le Pénitencier uit, met een singlehoes waarop Hallyday te zien is als soldaat. Dit lied zou behoren tot het bekendste werk uit zijn carrière. Zijn dienstplicht kwam ten einde op 20 augustus 1965. In 1976 kwam de single “Requiem pour un fou” uit. Twee dagen na de release, was deze single al meteen goed voor een gouden plaat. Uiteindelijk werden van deze single bijna 600.000 exemplaren verkocht. Zijn bestverkochte single uit de jaren 1980 was “Je te promets”. Daarvan werden in 1986 ruim 400.000 exemplaren verkocht. In 2003 vestigde hij een record toen van zijn album A la vie, à la mort in vier dagen tijd maar liefst 800.000 exemplaren werden verkocht. Hallydays gezondheid ging echter achteruit. In 2009 blies hij een deel van zijn tournee ‘Route 66’ af wegens gezondheidsproblemen. In juli 2009 werd tijdens een medisch routineonderzoek darmkanker vastgesteld. Eind september werd hij hiervoor in Los Angeles geopereerd. Hij liep hierbij complicaties op, maar mocht in januari 2010 het ziekenhuis dan toch verlaten. Zijn kwakkelende gezondheid zou te wijten zijn aan langdurig gebruik van tabak en aan een excessief gebruik van alcohol. In 2007 kondigde hij zijn pensioen aan. Hier kwam hij later op terug. Een laatste nummer 1-hit scoorde Hallyday in 2008, met “Ça n’finira jamais”. Hallyday was de best betaalde artiest in Frankrijk van 2012. Hij gaf in 2012 eveneens weer optredens in New-York, Londen, Luxemburg, Moskou, Tel Aviv en Brussel. Zijn concert in Thailand werd geannuleerd. Na de aanslagen in Parijs van november 2015 werden enkele optredens van Hallyday geannuleerd. Van zijn platen werden in totaal meer dan 110 miljoen exemplaren verkocht. Ondanks zijn enorme sterrenstatus is hij buiten Frankrijk en de Franstalige landen marginaal bekend. Daarbuiten wordt hij soms gekscherend aangeduid als “de grootste rock-ster van wie u nog nooit hebt gehoord”. Hallyday speelde tevens in ruim 30 films, vanaf Diabolique (1955) toen hij twaalf jaar was. In de komedie film Jean-Philippe (2006) over een Frankrijk zonder Johnny Hallyday speelt hij Jean-Philippe Smet, een baas van een bowlingbaan. In The Pink Panther 2 (2009) heeft hij een bijrol als de misdadiger Milliken die dood wordt gevonden in zijn appartement in Parijs. Hij werkte met grote regisseurs als Claude Lelouch, Jean-Luc Godard en Costa-Gavras. Hallyday trouwde op 12 april 1965 in Loconville met Sylvie Vartan, een zangeres van Bulgaarse afkomst. Het stel kreeg op 14 augustus 1966 een zoon, David Michael Benjamin Smet, alias David Hallyday (later ook actief als zanger). Hij stak meer tijd in zijn muzikale carrière dan in zijn gezin. Toch werden Hallyday en Vartan gezien als het ‘gouden koppel’ van hun generatie. Ze scheidden op 4 november 1980. Hallyday trouwde op 1 december 1981 model Elisabeth Etienne, ook wel Babeth genoemd. Dit huwelijk duurde twee maanden en twee dagen. Tussen 1982 en 1986 had hij een relatie met de Franse actrice Nathalie Baye. Met haar kreeg hij op 15 november 1983 een dochter, Laura Smet, sinds 2003 zelf ook actrice. In 1990 trouwde Hallyday voor de derde maal, met Adeline Blondieau, dochter van de bevriende zanger Long Chris. Twee jaar later volgde weer een scheiding. Ze hertrouwden in Las Vegas, maar ook dit huwelijk was na twee jaar voorbij. Op 25 maart 1996 trad Hallyday opnieuw in het huwelijk, ditmaal met het 32 jaar jongere model Laeticia Boudou. Samen adopteerden ze  twee Vietnamese meisjes. Johnny Hallyday overleed op 5 december 2017 op 74-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Drie dagen later vond in Parijs een afscheidsbijeenkomst plaats. De witte kist met het lichaam van Hallyday werd onder toezicht van 1.500 agenten en onder belangstelling van tienduizenden toeschouwers met een escorte van zo’n 600 motorrijders van de Arc de Triomphe via de Avenue des Champs-Élysées naar La Madeleine gereden. Voor de kerk werd door de Franse president Emmanuel Macron een toespraak gehouden en speelde de band van Hallyday enkele nummers. De politie schatte dat tussen de 800.000 en een miljoen mensen waren afgekomen op de rouwstoet. In aanwezigheid van Hallyday’s nabestaanden woonden tal van politici en showbizzfiguren de plechtigheden bij. De ceremonie werd ook rechtstreeks uitgezonden op verschillende Franse tv-zenders, die voor de gelegenheid hun uitzendschema hadden aangepast. Hij werd begraven op het eiland Sint-Bartholomeus waar hij een villa had.

Deel dit item met je vrienden

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on print
Print