Irene Cara – in heaven

Irene Cara Escalera (18 maart 1959 – 25 november 2022) was een Amerikaanse zangeres, songwriter en actrice van Puerto Ricaanse en Cubaanse afkomst. Cara is geboren en getogen in de Bronx, New York City, de jongste van vijf kinderen. Haar vader, Gaspar Cara, een staalfabrieksarbeider en gepensioneerd saxofonist, was Puerto Ricaans, en haar moeder, Louise Escalera, een bioscoop bode, was Cubaans. Cara had twee zussen en twee broers. Ze begon op het gehoor piano te spelen, studeerde muziek, acteren en dans en begon danslessen te nemen toen ze vijf was. Haar carrière begon met haar professionele zang en dans op de Spaanstalige televisie. Ze maakte vroege tv-optredens op The Original Amateur Hour en Johnny Carson’s The Tonight Show. In 1971-1972 was ze een vaste gast in PBS’s educatieve programma The Electric Company als lid van het Short Circus, de band van de show. Als kind nam Cara een Spaanstalige plaat op voor de Latijnse markt en een Engelstalig kerstalbum. Ze verscheen ook in een groot concert eerbetoon aan Duke Ellington. Cara ging naar de Professional Children’s School in Manhattan. Voordat ze haar tienerjaren inging, had ze de titelrol gewonnen in de film Aaron Loves Angela. Haar prestaties in de film waren zo uitstekend dat ze werd gecast als de hoofdrol in het nu cultklassieker muzikale drama ‘Sparkle’. Irene bewees dat ze een enorm veelzijdige actrice was en kreeg internationale bekendheid voor haar rollen in ‘Roots: The Next Generation’, ‘The Guyanna Tragedy: The Jim Jones Story’. In 1980 zou Irene het personage Coco Hernandez spelen in een filmmusical getiteld ‘Fame’. Irene’s enorme solo vocale talent werd getoond door de titelsong ‘Fame’ en ‘Out Here on My Own’. Het titelnummer won de Academy Award voor Best Original Song. De impact van ‘Fame’ zou Irene Cara tot een begrip katapulteren en haar twee Grammy-nominaties voor Best New Artist en Best Female Pop Vocal Artist opleveren, evenals een Golden Globe-nominatie voor Beste Filmactrice in een Musical. In 1982 ontving Irene de NAACP Image Award voor beste actrice voor de NBC-film-van-de-week Maya Angelou’s ‘Sister, Sister’. Ze zou nog een NAACP Image Award-nominatie in de wacht slepen voor de titelrol in de PBS-film ‘For Us the Living: The Medgar Evers Story’. Componist Giorgio Moroder benaderde Irene in 1983 om mee te werken aan het thema van een film waaraan hij gehecht was, getiteld ‘Flashdance’. Irene stemde toe en schreef zowaar de tekst van de titelsong ‘Flashdance… What a Feeling’ in een auto met producer Keith Forsey op weg naar de studio om het op te nemen. De film werd genomineerd voor vier Academy Awards waarbij Irene de felbegeerde Oscar voor Best Original Song mee naar huis nam. In 1984/85 was Irene terug op het witte doek in de film ‘City Heat’ tegenover Clint Eastwood en Burt Reynolds. Ze schreef mee aan het thema en voerde de klassieke standards ‘Embraceable You’ en ‘Get Happy’ uit. Irene speelde ook tegenover Tatum O’Neal in de film ‘Certain Fury’, deed de stem van ‘Sneeuwwitje’ in de animatiefilm ‘Happily Ever After’ en toerde als ‘Mary Magdalene’ in de Andrew Lloyd Webber-productie ‘Jesus Christ Superstar’. Cara trouwde op 13 april 1986 in Los Angeles met stuntman en filmregisseur Conrad Palmisano. Ze scheidden in 1991. Cara overleed op 25 november 2022 op 63-jarige leeftijd in haar huis in Largo, Florida. Op 27 november 2022 is de oorzaak van haar overlijden onbekend.