Glen Campbell – in heaven

Deze post is 342 keer bekeken.

Glen Travis Campbell (22 april 1936 – 8 augustus 2017) was een Amerikaanse zanger, gitarist, songwriter, televisiegastheer en acteur. Glen Travis Campbell werd geboren in Billstown op 22 april 1936, een kleine gemeenschap bij Delight in Pike County, Arkansas, John Wesley (een deelpachter) en Carrie Dell (Stone) Campbell. Campbell was de zevende zoon van 12 kinderen. Het gezin woonde op een boerderij waar ze nauwelijks katoen, maïs, watermeloenen en aardappelen kweken. Als aanvulling op het inkomen koos de familie katoen voor meer succesvolle boeren. Campbell begon op vierjarige leeftijd gitaar te spelen nadat zijn oom Boo hem een ​​Sears kocht van vijf dollar gitaar als een geschenk, met zijn oom leert hij de basis van hoe te spelen. Campbell bleef gitaar spelen in zijn jeugd, zonder formele training, en oefende toen hij niet in de katoenvelden werkte. Hij ontwikkelde zijn talent door te luisteren naar radio en platen en beschouwde Django Reinhardt als een van zijn meest bewonderde gitaristen. Op 14-jarige leeftijd ging hij van school af om samen met zijn broers in Houston te werken, isolatie te installeren en later bij een benzinestation te werken. Niet tevreden met dat soort ongeschoold werk, begon Campbell muziek te spelen op beurzen en kerkpicknicks en het zingen van gospel hymnes in het kerkkoor. Hij was in staat om spots te vinden die op lokale radiostations spelen en nadat zijn ouders naar Houston waren verhuisd, maakte hij enkele optredens in een plaatselijke nachtclub. In 1954, op de leeftijd van 17 jaar, verhuisde Campbell naar Albuquerque, New Mexico, om zich bij de band van zijn oom aan te sluiten, bekend als Dick Bills en de Sandia Mountain Boys. Hij verscheen ook daar op het radioprogramma van zijn oom en op K Circle B Time, het lokale kinder programma op KOB-televisie. Daar ontmoette hij zijn eerste vrouw, met wie hij trouwde toen hij 17 jaar was en zij 16 jaar was. In 1958 richtte Campbell zijn eigen band op, de Western Wranglers. Na zijn verhuizing naar Los Angeles in 1960 verwierf hij een grote reputatie als sessiemuzikant en maakte deel uit van de fameuze ‘Wrecking Crew’ die gedurende decennia verantwoordelijk waren voor de instrumentale invulling van een eindeloze reeks wereldhits van diverse artiesten. Naast gitarist Campbell behoorden ook drummer Hal Blaine en pianist Leon Russell tot deze groep. Ze zijn te horen op albums van onder anderen Bobby Darin, Ricky Nelson, The Monkees (onder meer in I’m a Believer), Elvis Presley, Frank Sinatra, Dean Martin, The Righteous Brothers (in You’ve Lost That Lovin’ Feelin’) en The Mamas and the Papas. Ze vervingen bijvoorbeeld The Beach Boysinstrumentaal, onder meer op hun single Good Vibrations. Ook maakte Campbell als zanger deel uit van The Beach Boys toen Brian Wilson zich van het podium had teruggetrokken, tijdens de tournee van 1964 en de opnames van hun album Pet Sounds. Campbell was in de jaren zestig en zeventig een van de populairste Amerikaanse zangers, met liedjes als Wichita linemanGalveston en By the time I get to Phoenix, die door Jimmy Webb geschreven waren. Hij schreef geschiedenis door in 1967 in twee categorieën een Grammy Award te winnen, zowel voor beste country-single (met het nummer Gentle on my mind) als voor beste popsingle (met By the time I get to Phoenix). In totaal ontving hij tien Grammy’s, was hij voor elf genomineerd en kreeg hij ook tien Academy of Country Music Awards. In 1968 nam hij met Bobbie Gentry het album Bobbie Gentry and Glen Campbell op. Er werden ook drie singles van dit duo uitgebracht. Een van zijn grootste hits, ook in Nederland en België, was in 1975 zijn coverversie van Rhinestone cowboy van Larry Weiss, waarmee hij 23 weken in de Billboard Hot 100 stond, twee weken op de eerste plaats en negen weken in de top 10. Hij was ook acteur. Zo was hij in 1969 te zien als de Texas Ranger (politieman) La Boeuf naast John Wayne in de speelfilm True Grit van Henry Hathaway. Hij zong ook de titelsong, die genomineerd werd voor een Oscar. Hoewel countrymuziek in populariteit regelmatig werd overvleugeld door popmuziek, soul en rock, wist Campbell zich met zijn heldere, herkenbare stemgeluid door de jaren heen goed staande te houden als artiest. In 2005 werd hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame. Eind 2010 werd de ziekte van Alzheimer bij hem vastgesteld. Hij ging in juni 2011 op een afscheidstournee die tot 2013 duurde. James Keach maakte in 2014 de documentaire Glen Campbell: I’ll Be Me, waarin te zien is hoe Campbell ondanks zijn toenemend geheugenverlies blijft optreden voor een dankbaar publiek. Hijzelf en de producer van de film, zijn vriend de songwriter Julian Raymond, kregen een Grammy en een Oscar nominatie voor het themalied I’m Not Gonna Miss You. Glen Campbell overleed op 8 augustus 2017 op 81-jarige leeftijd in Nashville, Tennessee en werd begraven op de begraafplaats Campbell in Billstown, Arkansas.

 

 

 

Deel dit item met je vrienden

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on print
Print