Gary Merrill (2 augustus 1915 – 5 maart 1990) was een Amerikaanse film en televisieacteur wiens credits meer dan 50 speelfilms, een half dozijn voornamelijk kortstondige tv-series en tientallen gastoptredens op televisie omvatten. Geboren als Gary Fred Merrill in Hartford, Connecticut, woonde hij Bowdoin College in Brunswick, Maine, en Trinity College in Hartford, Connecticut bij en begon met acteren in 1944, terwijl hij nog in de United States Army Air Forces zat, in het toneelstuk Winged Victory. Voordat hij films betrad, bezorgde Merrills diepe, gecultiveerde stem hem een terugkerende rol als Batman in de Superman radioserie. Zijn filmcarrière begon veelbelovend, met rollen in films als Twelve O’Clock High (1949), All About Eve (1950), maar hij ging zelden verder dan bijrollen in zijn vele westerns, oorlogsfilms en medische drama’s. Zijn televisie carrière was uitgebreid. Hij verscheen van 1954-1956 in het misdaaddrama Justice. In 1958 speelde Merrill een gastrol in de aflevering “Medicine Man” van de serie Cimarron City. Merrill had terugkerende rollen in Then Came Bronson, die beide minder dan een seizoen duurden. Naast Merrills hoofdrollen in verschillende afleveringen van Alfred Hitchcock Presents, speelde hij in november 1963 in een gedenkwaardige aflevering van The Alfred Hitchcock Hour (“Nothing Ever Happens in Linvale”). In 1964 speelde hij in het kortstondige drama The Reporter. In 1967 speelde hij in de Elvis Presley film Clambake, met mede ster James Gregory. Merrill’s eerste huwelijk, met Barbara Leeds in 1941, eindigde in een scheiding in Mexico op 28 juli 1950. Diezelfde dag trouwde hij met actrice Bette Davis, en adopteerde haar dochter Barbara uit een eerdere huwelijk. Hij en Davis adopteerden nog twee kinderen, Margo en Michael, maar in 1960 gingen ze bittere scheiding. Merrill was ook verteller van de tv-serie The American Adventure uit 1972-1973. Merrills televisiewerk strekte zich uit van 1953-1980. Zoals onder andere The 20th Century-Fox Hour, Wagon Train, Studio 57, Studio One, Playhouse 90, Alcoa Theatre, Rawhide, Laramie, Cimarron City, Sam Benedict, Ben Casey, Combat!, The Outer Limits, Bob Hope Presents de Chrysler Theater. Afgezien van een occasionele rol als verteller, trok Merrill zich na 1980 in wezen terug uit de entertainment industrie. Kort voor zijn dood schreef hij de autobiografie Bette, Rita and the Rest of My Life (1989). Hij stierf aan longkanker in Falmouth, Maine op 5 maart 1990 op de leeftijd van 74 jaar.