Arletty – in heaven

Arletty (15 mei 1898 – 24 juli 1992) was een Franse actrice, zangeres en fotomodel. Léonie Marie Julia Bathiat werd geboren in Courbevoie, 33, rue de Paris, “op een donkere begane grond. Zij is de dochter van Michel Bathiat, installateur-draaier van de trams in Parijs, en Marie Marguerite Philomène Dautreix, linnenmaker. Ze heeft een oudere broer, Peter. Ze leed aan ademhalingsproblemen op vier en een half jarige leeftijd. Ze ontving een religieuze opleiding in de privé-instelling Sainte-Thérèse tot 1910. Ze vervolgde haar studies in Puteaux aan de Institution Martinois. Omdat het secretariaat een beroep van de toekomst voor vrouwen is, studeerde ze stenografie aan Pigier. De oorlog van 1914 maait op het slagveld haar eerste liefde, bijgenaamd ‘Sky’ vanwege de kleur van zijn ogen, een tragedie die aan de oorsprong lag van haar belofte nooit te trouwen om geen oorlogsweduwe te worden. Haar vader, gepromoveerd tot tractie chef, stierf op , overreden door een tram. Arletty, zijn broer en zijn moeder werden vervolgens verdreven uit het paviljoen dat was toegewezen aan medewerkers van de trams van Parijs. In 1930 maakte ze haar filmdebuut. In 1934, tijdens het draaien van het drama Pension Mimosas leerde ze regieassistent Marcel Carné kennen, een ontmoeting die bepalend was voor de verdere evolutie van haar filmcarrière. Sacha Guitry, die haar tevergeefs het hof maakte, hielp haar vooruit met rollen in enkele zedenkomedies zoals Désiré. Een jaar later kwam haar carrière in een stroomversnelling toen ze naast Annabella mocht spelen in Carnés tragikomedie Hôtel du Nord. Haar sprankelende hoofdrollen in de komedies Fric-Frac (1939) en Circonstances atténuantes (1939) waarin ze de affiche telkens deelde met Michel Simon, bevestigden haar doorbraak. Nog in 1939 draaide ze met Carné het noodlotsdrama Le jour se lève waarin ze Jean Gabin, toen op het toppunt van zijn kunnen, als tegenspeler had. Een ander hoogtepunt, haar derde film voor Carné, volgde in 1942 met de middeleeuwse fantasiefilm Les Visiteurs du soir. In 1945 verscheen Arletty in de rol die haar onsterfelijk zou maken op het witte doek, die van Garance in Carnés drama Les Enfants du paradis. In datzelfde jaar werd ze gevangengenomen, omdat ze tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk een relatie had gehad met de Duitse Luftwaffe-officier Hans Soering. Ze kreeg een beroepsverbod van drie jaar. Na de oorlog werd ze niet meer bedacht met de grote rollen van weleer. Ze probeerde met wisselend succes haar acteer carrière weer op te pakken. In de tragikomedie L’Air de Paris (1954), haar laatste samenwerking met Carné, vond ze Gabin opnieuw op haar weg. En de zoete komedie Le Voyage à Biarritz (1962), haar laatste film, verenigde haar opnieuw met Fernandel. Ze vertolkte ook een oude Franse vrouw in het oorlogsepos The Longest Day. In 1963 werd Arletty gedeeltelijk blind als gevolg van een ongeluk. Acteren was daardoor niet meer mogelijk. Ze stierf in 1992 in Parijs op 94-jarige leeftijd.



This post has been seen 72 times.

Deel dit item met je vrienden

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on print
Print