Bo Diddley – in heaven

Ellas Otha Bates McDaniel (30 december 1928 – 2 juni 2008) was een Amerikaanse gitarist en zanger die een sleutelrol speelde in de overgang van de blues naar rock-‘n-roll. Bo Diddley werd geboren in McComb, Mississippi, als Ellas Otha Bates. Hij was het enige kind van Ethel Wilson, de tienerdochter van een deelpachter, en Eugene Bates, die hij nooit heeft gekend. Wilson was pas zestien en omdat ze niet in staat was om een gezin te onderhouden, gaf ze haar neef, Gussie McDaniel, toestemming om haar zoon op te voeden. McDaniel adopteerde hem uiteindelijk en hij nam haar achternaam aan. Nadat zijn adoptievader Robert stierf in 1934, toen Diddley vijf jaar oud was, verhuisde Gussie McDaniel met hem en haar drie kinderen naar de South Side van Chicago, hij liet Otha later van zijn naam vallen en werd Ellas McDaniel. Hij was een actief lid van de Ebenezer Missionary Baptist Church in Chicago, waar hij trombone en viool studeerde, en werd zo bedreven in de viool dat de muzikaal leider hem uitnodigde om lid te worden van het orkest, waarin hij tot zijn 18e speelde. Hij was echter meer geïnteresseerd in de vrolijke, ritmische muziek die hij hoorde in een plaatselijke pinksterkerk en nam de gitaar ter hand. In 1951 kreeg hij een vaste plek in de 708 Club, aan de South Side van Chicago, met een repertoire beïnvloed door Louis Jordan, John Lee Hooker en Muddy Waters. Eind 1954 werkte hij samen met mondharmonicaspeler Billy Boy Arnold, drummer Clifton James en bassist Roosevelt Jackson en nam demo’s op van “I’m a Man” en “Bo Diddley”. Ze namen de nummers opnieuw op bij Universal Recording Corp,voor Chess Records, met een achtergrondensemble bestaande uit Otis Spann (piano), Lester Davenport (mondharmonica), Frank Kirkland (drums) en Jerome Green (maracas). De plaat werd uitgebracht in maart 1955 en de A-kant, “Bo Diddley”, werd een nummer één R&B-hit. Later werden nog meer singles uitgebracht, waaronder “I’m a Man”, “Who Do You Love?”, “Mona (I need you baby)” en “Road Runner”. In de jaren zestig stopte Bo Diddley met het opnemen van platen. Hij zou nog wel af en toe optreden, waaronder in het voorprogramma van The Clash, eind jaren zeventig. In 1987 werd Bo Diddley opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. In datzelfde jaar was hij ook te zien in de film Hail, Hail Rock and Roll van Taylor Hackford, een documentaire rond Chuck Berry waarin hij samen met Little Richard herinneringen ophaalt aan hun gloriejaren. Verder werd hij nog opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame. Op 16 mei 2007 werd Bo Diddley na een optreden getroffen door een beroerte en opgenomen op de IC van een ziekenhuis in Omaha (Nebraska). Een jaar later, tijdens zijn revalidatie, overleed hij na een hartaanval in Florida, op 79-jarige leeftijd.