Ilse Werner (11 juli 1921 – 8 augustus 2005) was een Duits actrice en zangeres. Ilse Werner werd in 1921 geboren als Ilse Charlotte Still in Batavia, Nederlands-Indië (het huidige Jakarta, Indonesië). Ze was half-Nederlands: haar vader was een Nederlandse koopman. Haar moeder, Lilli Werner was oorspronkelijk Duits. In 1931 verhuisde de familie naar Frankfurt. Ilse stond op jonge leeftijd al op de planken. Ze studeerde bij Max Reinhardt. In 1937 maakte ze haar debuut op toneel, en in 1938 speelde ze in haar eerste film voor de UFA-filmstudio’s. Tijdens de Tweede Wereldoorlog genoten zij en de films waarin ze speelde grote populariteit. Vooral Wunschkonzert, Die schwedische Nachtigall en Wir machen Musik waren grote successen. Ook toonde ze in deze tijd haar zang- en fluittalent. Doordat ze haar medewerking had verleend aan het maken van nazi-films kreeg Ilse na de Tweede Wereldoorlog een beroepsverbod voor vier jaar. Die vier jaar verdiende ze haar brood vooral met het nasynchroniseren van Amerikaanse films. Van 1948 tot 1956 speelde ze weer in films, maar het succes bleef weg. Na verloop van tijd sloeg ze een geheel andere weg in. Met haar zang- & fluittalent wist ze de aandacht te houden. Met het nummer “Baciare” scoorde ze in 1960 onder andere in Nederland een top-tienhit. Ook speelde ze nog enkele rollen in het theater en op tv, waaronder in een Duitse soap. In augustus 2005 stierf Ilse Werner in haar slaap in Lübeck. Ze is 84 jaar oud geworden.